ارتباط با خدا

یا رفیق من لا رفیق له

عن الباقر علیه السلام : ان الله رفیق یحب الرفق (وسائل الشيعة ؛ ج‏15 ؛ ص269)
رفیق آن کسی است که انسان را درک می کند و با نرم خوئی برخورد می نماید. همانند مادری که با وعده و وعید شربت نلخ را بدون آنکه دست و پای اورا بگیرد واز زور بهره ببرد به کودک می دهد.
رابطه خداوند با موجودات بر اساس رحمت و محبت است و لذا خواسته های خود را به وسیله پیامبری نرم خو و مهربان به مردم رساند. او رفیقی است که تمام پیچ و خم های روحی و ظرفیت های انسان ها را دانسته و بر اساس آن ها با او برخورد می نماید. اگر از او نماز را خواسته ابتدا انسان را با حکمتش آشنا کرده و "تنهی عن الفحشاء و المنکر" را برای او بیان کرده و اگر از او می خواهد روزه بگیرد برایش " لعلکم تتقون" را بیان می کند واگر از قمار و شراب باز می دارد آنرا موجب پیدایش دشمنی در میان انسان ها معرفی می کند. خداوند متعال هر عملی را که باعث زحمت طاقت فرسای بندگان شود را حذف و او را به اعمال سهل و آسان دعوت می کنند. خداوند ابتدا از بنده می خواهد که اصل نماز را بخواند و اگر رغبت نشان داد از او نماز اول وقت را طلب می کند با این حال باز شرایط جسمانی او را نیز در نظر دارد و اگر حالت ایستاده برای او زحمت داشته باشد نماز را در حالت خوابیده را هم از او می پذیرد و اگر رکوع و سجود برایش ممکن نباشد اشاره کردن را نیز از او می پذیرد. "یا رفیق من لا رفیق له"